Loes vertelt uit eigen werk

Dinsdag 22-12-2009

 

Vandaag 11.00 uitgecheckt en naar Lovina vertrokken. Onderweg zal Ketut ons wat bezienswaardigheden laten zien. We gingen via de bergen en onderweg veel fruitstalletjes gezien en ook apen dat door toeristen behoorlijk worden bijgevoed. We hebben een tempel bezocht met een mooie tuin eromheen. Niet dat we graag tempels willen zien maar het is ook een goeie voor toilet en benen strekken en wat foto’s maken. Daarna naar de Gitgit waterval. Het pad naar de waterval  is met vele trappen naar beneden en ernaast allemaal winkels. Dus onderweg wordt je belaagd door de verkopers. Het  duurde ongeveer 20 minuten om de waterval te bereiken en zelf vind ik er persoonlijk niks aan. Niks bijzonders. Afijn, de terugweg duurde wat langer vanwege de vele trappen en slechte conditie.

In Lovina kwamen we rond 16.30 aan. Het is een goed budgethotel en aanbevelenswaardig als je niet veel  eisen stelt en goedkoop op vakantie wil gaan. Volgende keer toch wat luxer uitzoeken. S’avonds een restaurant gezocht aan zee met de uithangbord “Illy” en daar gegeten. Ik moet zeggen dat ik tot nu toe niet bepaald onder de indruk ben van het eten hier in Bali. Martin wel. Niet te stoppen.

 

 

Woendag 23-12-2009

In de ochtend zijn we na het ontbijt langs het strand gelopen. Je kunt niet rustig lopen want ook daar wordt je belaagt door verkopers. Moie strandhotels gezien en die houden hun strand enigszins schoon maar daar waar de plaatselijke bewoners wonen is het een zooitje. Welk leuk ze te zien. Ze zijn vriendelijk en groeten je en vragen waar je vandaan komt. De kinderen spelen met krabben en hebben zo hun eigen spelletjes verzonnen op het strand. Suzan maakte een foto van spelende kinderen en een jongetje vroeg om geld en Suzan zegt dat hij gek is in het maleis en prompt hield hij zijn mond. Om weer op de weg te komen zijn we dwars via een tuin van een hotel gegaan. Al wandelend en kijkend kwamen we een bordje patat en frites tegen en zagen dat het bij hotel Chonos hoorde, dat geleid werd door Nederlanders. We besloten daar een lekker bakkie koffie te drinken. We kwamen in gesprek met een van de eigenaars en het was interessant te horen hoe ze erbij kwamen om daar een hotel te beginnen en de moelijkheden die ze hebben ondervonden.  Terug in het hotel  even in het hotel-restaurant gezeten en daar de eigenares ontmoet en wat gepraat. Ze vertelde dat ze volgend jaar naar Nederland gaat en graag een Hollandse man hoopt vinden. Veel geluk wensen we haar. Zal vast wel lukken. S’avonds bij ons dinner sprak een Engelsman ons aan. Hij had al te diep in het glaasje gekeken. Hij bleek een schilder te zijn van een jaar of zeventig schat ik hem. Hij woont daar al 22 jaar.  Hij had echt zin in een praatje maar wij niet daar we hem niet goed konden verstaan zijn we maar gauw weg gegaan. Voorlopig genoeg mensen ontmoet.

 

 

Donderdag 24-12-2009.

Vandaag in de buurt wat rondgewandeld. Kijken wat Lovina allemaal te bieden heeft. Suzan en ik hebben ons in het hotel nog laten masseren door een zekere Sari. Wat kan dat mens masseren. Ze was echt goed.  S’avonds ons kerstdinner genoten bij hotel Chonos. Was erg lekker. Martin had een minpuntje. Moest zijn file terugsturen was niet te kauwen en kreeg daarvoor in de plaats een lekkere biefstuk zoals Suzan en ik al van te voren hadden besteld. Martin kreeg nog extra brownies en flensjes gevuld met chocolade als goedmaker.

 

Vrijdag 25-12-2009

1e kerstdag. Van personeel hotel en buiten het hotel hoorden we niets anders dan prettige kerst toegewenst. Allemaal leuk en aardig van ze. Vandaag de 2e hoofdstad “Singaradja” van Bali bezocht. We wouden de markt bekijken. Dat hebben we kort gedaan want ik werd daar niet goed. Het was erg warm en ze zaten daar echt op een kluitje. Als iemand je op de smalle paadjes wil passeren gaat dat lijf tegen lijf en dat werd me te veel. Jammer.  Zo op het zicht vond ik de stad niks aan maar dat zal aan mij liggen want ik heb een verkeerd beeld van hoe een stad moet uitzien. Ik ondervind op Bali een beetje een cultuurschok. Verder wat gechild vandaag.

 

Zaterdag 26-12-2009

Vandaag de hele dag op pad geweest. We hebben de Bratan Lake bezocht met de “Ulun Danau Temple”. Heel mooi (zie foto’s). Daarna naar de “Candikuning Market” niks bijzonders. Een stinkende markt waar alles te koop is en waar je ook lastig gevallen wordt door horloge- en zonnebrillenverkopers.Verder ging ons reis naar Botanical Garden. Daar zijn we twee uren zoet geweest. Het is een grote park dat ook door de plaatselijke bevolking graag wordt bezocht. Een hond heeft al die tijd met ons meegelopen. Waarom weet ik niet. Na de garden kregen we trek en ons chauffeur dropt ons af bij een restaurant dat een doorlopend buffet had voor een vaste prijs. We waren daar net op tijd toen het  verschrikkelijk begon te regenen. Na ongeveer drie kwartier stopte het en liepen we direct naar ons auto om onze reis te vervolgen. Suzan doezelde wat en na ongeveer een uurtje veerde ze op en zei dat we nog niet betaald hebben.  Bleek dat we zonder te betalen van het restaurant zijn vertrokken. We zagen het niet zitten om terug te rijden en hebben het daarbij gelaten. Een schuldig gevoel blijft knagen. Daarna via Munduk Village (koffie-plantage) naar Banjar Hot Spring. Daar zagen we veel mensen in een basin zwemmen en genieten van het warme water. Geen haar aan mijn hoofd dat ik dat ook ging doen en aangezien Martin en Suzan dat ook dachten waren we daar gauw klaar en besloten dat we genoeg gezien hebben en gaven de chauffeur opdracht terug naar ons hotel te gaan. Onderweg heeft Suzan en de chauffer nog een grote Nanka (Jackfruit) gekocht. Ieder  de helft. De chauffeur heeft bij zijn huis de halve Nanka nog in handbare stukjes gesneden voor Suzan.  Aardig  van hem.

 

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *